- benim için üstün insan.
üstün şair, sylvia plath denince ilk akla gelen.
- acıtan şair.
- '' çiçek dediğin kapalı durur.
yoksa vaktini soğuruyorlar saatinin
ya suyla ya karayla,
bütün sevgililer.
...''
eylül, 81
nilgün marmara
- varoluscu bir sair. kadin sair. Canım Sıkıntı Sınırı'ndan;
"...Ülkem yok, cinsim yok, soyum yok, ırkım yok; ve bunlara mal ettirici biricik güç, inancım
yok.
Hiçlik tanrısının kayrasıyla kutsanmış ben yalnızca buna inanabilirim, ben. Yere göğe
zamana denize kayalara ve kuşlara da dokunan aynı tanrı değil mi? Bu kutla tanrının
yönetkenliğinde, olmayan ellerimle bir yok-tanrı'yı tutuyor ve ölçüyorum yokluğun
ağırlığını.
..."
- Hayatın neresnden dönülrse kardır.....
- Hayat hep yüzünle seviştik tersinin hatırı kaldı...
(anımsadığım kadarıyla aklımda kalan en etkili dizeleridir...)
- "En yakın yabancı sendin,
daha sürülmemişken ışığın biberi yaramıza,
yaslanırken boşlukta duran bir merdivene henüz.
Güzdü sonsuz bir çöle takılan bakışımız,
ilkyaz derken -kışı gözden kaçıran
yüzlerce eller yukarı, saygı duruşlarımız en güçsüz kollarla-
çözüldü aşkın zarif ilmeği
bulandı aynalar duruluğu.
çok gizli bir doğru gecenin toyluğunda
bilmedik çekenin yanlış bir uzaklık olduğunu...
Yabancıların en yakınıydın sen!"
-üzgün adım marş...
- aydınlıkta köhneliği belirginleşen ve kentte ve konutta hiçbir şey neyse ben oyum.öylesine bağsız ve yeğniyim ki bu hafifliğin şiddetinin bedelini bir gün öderim diye düşünüyorum.sanki varoluş beni cezalandırmak ister gibi; yoğunluğundan bana düşen payını benden geri alarak bu yoğunluğa,olur olmadık herkese ve her şeye fazlasıyla katlayarak sunuyor.ülkem yok,cinsim yok,soyum yok,ırkım yok; ve bunlara mal ettirici biricik güç,inancım yok.hiçlik tanrısının kayrasıyla kutsanmış ben yalnızca buna inanabilirim,ben.yere,göğe,zamana,denize,kayalara ve kuşlara da dokunan aynı tanrı değil mi? Bu kutla tanrının yönetkenliğinde,olmayan ellerimle bir yok-tanrı'yı tutuyor ve ölçüyorum yokluğun ağırlığını.
kefe'lerinden birine onun oylumu pekâlâ sığıyor,diğerine duygular,duyumlar ve düşünceler yığılıyor,işte yetkin eşitlik...her gün her gece bu eşitliğin bilgisiyle geçiyor.bir eskiciden satın alınmış bu teraziyi birgün başka bir eskiciye vereceğim,o gün,tozanlarım her bir yana dağılıp toprağın suyun ölümsüzlüğüne eklemlenecekler ve ben özgürleşeceğim.
- (bkz: tomorrow will be another day)
- -ey iki adımlık yerküre
senin bütün arka bahçelerini gördüm ben- demiş ve 29 yaşında arka bahçeden kaçmıştır.
- nilgün marmara..çocukluğum nilgün marmara-ece ayhan tartışmalarını dinleyerek geçti.teyzem,annem ve diğer kadınlar ece ayhan'ı sevmezlerdi,nilgün marmara'nın sebebi olduğunu düşünürlerdi.erkeklerse ilginçtir hep ece ayhan'ı korurlardı.hemcinsini koruma içgüdüsü müdür nedir,anlamazdım.zaten çocuktum,nilgün marmara kim,ece ayhan ne haberim yoktu.palazlanınca,okumayı öğrenip,şu nilgün marmara kimmiş,ece ayhan neymiş diye ekşına girip maruzat sahibi olduğumda tek fikrim ikisinin de çok özel insanlar olduklarıydı.hayatımda okuyup da unutmadığım,içime akan bir kaç şiir vardır,biri nilgün marmara-savrulan beden,diğeriyse ece ayhan bakışsız bir kedi kara.nilgün marmarayı ece ayhanla birlikte anmam kimi ampaları kızdırabilir,ama bu benim seçimim diil,kafama böyle kazınmışlar.işte çocuklar büyürken etraflarında olan bitenlerin,konuşulanların ömürlerince yakalarını nasıl da bırakmadıklarının da bir örneği oldu bu kısacık yazı.
- sylvia plath-ted hughes'da aynı şekilde kazınmıştır kafama.
- zamansız dirilen başlıklar bazı yazarlarımızı çok ciddi hüzünlendirebilir, ağlatabilir. bunun gibi mesela.
büyük şairdir sever sayarız efendim.
- intihar mı etti, öldürüldü mü? http://www.yasamaugrasi.com/intiharin-guncesi/nilgun-marmara-intihar-mi-etti-olduruldu-mu.html#.T7zojUV1Bag
- (bkz: ikinci yeni) ve (bkz: haydar ergülen) başlıklarındaki fotoğraflarına bakmanızı öneririm. çok değerli.
- (caps: nilgün marmara ve seyhan erözçelik/1553)
(caps: nilgün marmara ve seyhan erözçelik-boğaziçi üniversitesi/1555)
(caps: nilgün marmara ve seyhan erözçelik/1554)
şair seyhan erözçelik'in kendisi için yazdığı şiir.
(b:nilgün'ün göztaşi
ahşap bir kutu.
açtım.
öylece duruyordun ve bakıyordun bana.
göğermiştin.
göz mıknatısıydın.
ne tuhaf, içimde inanılmaz
bir istek uyandırdın.
nilgün, "sakın ağzına sürme!" diye uyardığında,
ben çoktan dilimi değdirmiştim sana.
acıydın.
acı.
şimdi yreğimde bir taş.)
( nilgün: nilgün marmara)
